{"id":3980,"date":"2026-06-04T17:36:13","date_gmt":"2026-06-04T15:36:13","guid":{"rendered":"https:\/\/lukowe.przemyska.pl\/?p=3980"},"modified":"2026-06-04T17:40:23","modified_gmt":"2026-06-04T15:40:23","slug":"3980","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lukowe.przemyska.pl\/index.php\/2026\/06\/04\/3980\/","title":{"rendered":"Uroczysto\u015b\u0107 Bo\u017cego Cia\u0142a"},"content":{"rendered":"

Dzisiejsza uroczysto\u015b\u0107 nale\u017cy do najwa\u017cniejszych \u015bwi\u0105t w ci\u0105gu ca\u0142ego roku liturgicznego. Wychodzimy z Jezusem ze \u015bwi\u0105tyni. Niesiemy Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament w procesji, \u015bpiewamy pie\u015bni eucharystyczne, przystrajamy o\u0142tarze. Ale warto postawi\u0107 sobie pytanie: dlaczego to wszystko robimy? Dlaczego oddajemy tak wielk\u0105 cze\u015b\u0107 ma\u0142ej Hostii?<\/p>\n

Odpowied\u017a jest prosta, w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie jest prawdziwie obecny sam Jezus Chrystus. Nie jest to jedynie symbol. Nie jest to tylko pami\u0105tka Ostatniej Wieczerzy. Nie jest to znak przypominaj\u0105cy nam o Bogu. Podczas Mszy \u015awi\u0119tej chleb staje si\u0119 Cia\u0142em Chrystusa, a wino staje si\u0119 Jego Krwi\u0105. Tak powiedzia\u0142 sam Jezus: \u201eTo jest Cia\u0142o moje\u201d i \u201eTo jest Krew moja\u201d. Nie powiedzia\u0142: \u201eTo oznacza moje cia\u0142o\u201d, ale \u201eTo jest Cia\u0142o moje\u201d.<\/p>\n

Jezus wiedzia\u0142, \u017ce cz\u0142owiek potrzebuje Jego obecno\u015bci. Pozosta\u0142 po\u015br\u00f3d nas w Eucharystii. W ka\u017cdym tabernakulum \u015bwiata czeka na cz\u0142owieka. Dzie\u0144 i noc. W ciszy ko\u015bcio\u0142a. W chwilach rado\u015bci i cierpienia. W samotno\u015bci i zw\u0105tpieniu.<\/p>\n

W czasie II wojny \u015bwiatowej mia\u0142a miejsce ta historia:<\/p>\n

Przez ulic\u0119 jednego z polskich miast idzie p\u0119dzony przez gestapowc\u00f3w odzia\u0142 polskich wi\u0119\u017ani\u00f3w. Nagle z naprzeciwka idzie z Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem do chorego ksi\u0105dz z pobliskiej parafii. W jednej chwili ca\u0142y oddzia\u0142 wi\u0119\u017ani\u00f3w – Polak\u00f3w – upad\u0142 na kolana. Widz\u0105c to ksi\u0105dz, udzieli\u0142 im, b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem. Najpierw zdumienie, – potem w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 opanowa\u0142a stra\u017cnik\u00f3w. Zacz\u0119li krzycze\u0107, ale \u017cadna si\u0142a nie zdo\u0142a\u0142a tych ludzi poderwa\u0107 z kolan… Ksi\u0105dz pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 ich Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem drugi raz. Zacz\u0119li stra\u017cnicy grozi\u0107 ksi\u0119dzu, \u017ce go zastrzel\u0105. Po raz trzeci pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 ich i poszed\u0142 do chorego. Dopiero gdy znikn\u0105\u0142 za zakr\u0119tem, wi\u0119\u017aniowie podnie\u015bli si\u0119 i udali w dalsz\u0105 drog\u0119.<\/p>\n

Po wyzwoleniu, uczestnik tego zdarzenia – in\u017cynier z Wielkopolski – odszuka\u0142 tego ksi\u0119dza, by mu podzi\u0119kowa\u0107, bo wierzy\u0142, \u017ce otrzymane wtedy b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo pomog\u0142o mu przetrwa\u0107 ci\u0119\u017ckie dni niewoli. Ksi\u0105dz pami\u0119ta\u0142 o tym zdarzeniu. Mia\u0142 je zapisane w swoim brewiarzu. A na ko\u0144cu dopisa\u0142: \u201eNie mo\u017ce zgin\u0105\u0107 nar\u00f3d, kt\u00f3ry \u017cywi tak\u0105 cze\u015b\u0107 do Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu\u201d.  <\/p>\n

Niestety, wielu ludzi dzisiaj traci wiar\u0119 w rzeczywist\u0105 obecno\u015b\u0107 Jezusa w Eucharystii. Dla niekt\u00f3rych Msza \u015awi\u0119ta staje si\u0119 tylko tradycj\u0105, zwyczajem albo obowi\u0105zkiem. Zdarza si\u0119, \u017ce cz\u0142owiek przechodzi oboj\u0119tnie obok ko\u015bcio\u0142a, nie pami\u0119taj\u0105c, \u017ce za \u015bcian\u0105 \u015bwi\u0105tyni mieszka Chrystus Eucharystyczny.<\/p>\n

Dzisiejsza uroczysto\u015b\u0107 jest wezwaniem do odnowienia naszej wiary. Kiedy kl\u0119kamy przed Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem, nie kl\u0119kamy przed rzecz\u0105, kl\u0119kamy przed Osob\u0105. Kl\u0119kamy przed \u017cywym Bogiem. Kiedy przyjmujemy Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, nie przyjmujemy zwyk\u0142ego chleba. Przyjmujemy samego Jezusa.<\/p>\n